Alles over de gaspedaalsensor: Opbouw, typische defecten en tips voor de werkplaats

Bij moderne voertuigen wordt het aandeel elektronische onderdelen steeds groter. Redenen hiervoor zijn onder andere de wettelijke bepalingen, zoals op het vlak van emissie- en verbruiksreductie. Ook ter bevordering van de actieve en passieve veiligheid, evenals het rijcomfort wordt steeds vaker gebruik gemaakt van elektronische componenten. Een van de belangrijkste componenten is de gaspedaalpositiesensor.

Voor het gebruik in motorvoertuigen wordt steeds vaker gebruik gemaakt van een contactloze sensor die op een inductief principe is gebaseerd. Deze sensor bestaat uit een stator, die een bekrachtigingsspoel, ontvangstspoelen en analyse-elektronica omvat, evenals een rotor die uit een of meer gesloten geleiderlussen met een bepaalde geometrie wordt gevormd.

Door het aanleggen van een wisselspanning aan de zendspoel wordt er een magnetisch veld gegenereerd, dat spanning veroorzaakt in de ontvangstspoelen. In de geleiderlussen van de rotor wordt eveneens stroom veroorzaakt, die het magnetische veld van de ontvangstspoelen beïnvloedt. Afhankelijk van de stand van de rotor ten opzichte van de ontvangstspoelen in de stator worden er spanningsamplitudes gegenereerd. Deze worden in analyse-elektronica bewerkt en vervolgens in de vorm van gelijkspanning naar het regelapparaat gestuurd. Dit analyseert het signaal en zendt bijvoorbeeld een overeenkomstige impuls naar de gasklepsteller. De kenmerken van het spanningssignaal zijn afhankelijk van de manier waarop het gaspedaal wordt bediend.